امروزه از روشهای متعددی جهت پرداخت در معاملات بازرگانی و بطورخاص در خرید های خارجی استفاده می گردد . برخی از روشهای متداول پرداخت به قرار زیر می باشد :

1-      تجارت بر اساس حساب بازOpen Account   :

در این روش توافقی بین خریدار و فروشنده اتخاذ می گردد که خریدار در تاریخ معینی در آینده نسبت به واریز وجه و بدهی خود به فروشنده اقدام نماید. در این روش اسناد  و کالا مستقیما برای خریدار ارسال می گردد تا وی بتنواند نسبت به ترخیص کالا اقدام نماید . مسلم است که شرط اولیه این نوع پرداخت وجود اعتماد کامل بین خریدار و فروشنده می باشد .همچنین علاوه بر اعتماد متقابل بین خریدار و فروشنده ، فروشنده بایستی اطمینان داشته باشد که کشورخریدار قوانینی وضع نمی نماید که به موجب آن انتقال ارز ممنوع شود.این روش دارای کمترین ریسک برای خریدار و بیشترین ریسک برای فروشنده است.

2-      برات Draft  : 

برات نوشته یاسندی است که به موجب آن شخص برات دهنده به یکی از بدهکاران خود دستور میدهد تا مبلغ معینی را درسر رسید معین در وجه شخص ثالثی که دارنده برات نامیده میشود یا به حواله کرد او بپردازد.

3-      اعتبارات اسنادی Letter of Credit  یا L/C :

 این روش شاید برای ما از سایر روشها شناخته شده تر باشد و اکثر خرید های خارجی در پروژه ها از این روش صورت می گیرد .L/C  تعهد مشروط بانک گشاینده بنا به در خواست متقاضی اعتبار (خریدار ) می باشد مبنی بر اینکه در مقابل ارائه اسناد مشخص شده و مطابق شرایط از طرف ذینفع اعتبار (فروشنده ) در مدت معین اقدام به پرداخت یا تعهد پرداخت به وی را نمیاید.L/C  با توجه به کارکردهای آن و یا شروطی که در آن گنجانده می شود به انواع مختلفی تقسیم می گردد .دراین روش ریسک فروشنده در خصوص عدم پرداخت وجه از سوی خریدار و ریسک خریدار درخصوص عدم ارائه کالا از سوی فروشنده به دلیل وجود ساز و کار بانکی بین آنها به حداقل می رسد. ولی با توجه به تمامی شرایط به نظر بنده قوانین و مقررات L/C  کمی به نفع فروشنده (عموما کشور های صنعتی و غربی ) می باشد .

4-      صد در صد پیش پرداخت Full Advance Payment  : 

در این روش قبل ازصدورکالا ، وجه آن از طرف خریدار به فروشنده پرداخت می گردد.واضح است که در این روش خریدار تمامی ریسک های خرید را تقبل نموده و کمترین ریسک برای فروشنده وجود دراد.